آیا ایدز متوقف شدنی است؟ | بیماری

: ایدز متوقف شدنیه؟

: ایدز یه بیماریه که ایجادش در دستگاه ایمنی صورت میگیره.کلی ترین موردی که میشه واسه انتقال ایدز به اون اشاره کرد ایجاد رابطه جنسی است و انتقال خون آلوده هم یکی از موارد دیگه اون هستش.طبق گفته های نماینده ساکن سازمان ملل در ایران،متوقف کردن ایدز در کشور ایران نیاز پیگیری جدی برنامه ۹۰-۹۰-۹۰ه.

نشست خبری روز جهانی ایدز با حضور گری لوییس، نماینده ساکن سازمان ملل در ایران و دکتر فرداد درودی مدیر کشوری دفتر برنامه مشترک سازمان ملل متحد در مورد ایدز (UNAIDS) با حضور نمایندگان رسانه های جور واجور در خبرآنلاین برگزار شد. در این نشست، آمار و اطلاعاتی درباره ویروس HIV، اندازه گسترش اون در قشرهای جور واجور، بیشترین راه های انتقال ایدز در سالای گذشته و برنامه های سازمان ملل واسه کنترل و درمان این مریضی نکاتی مطرح شد.

در اول این نشست، گری لوییس با توضیح دادن این موضوع که میتونم بگم اولین نسلی هستیم که می تونه پایان HIV رو جشن بگیره، گفت: واسه توقف گسترش ایدز باید درمانا در خدمت همه بیماران قرار بگیره و با قرار گرفتن داروها در اختیار همه بیماران می تونیم روند گسترش مریضی رو متوقف کنیم. در سال ۲۰۱۱ یکی از یافته های مهم علمی پزشکی این بود که اگه داروهای ضد رترو ویروسی در زنان درست در اختیار بیماران قرار بگیره، انتقال ویروس رو می تونه متوقف کنه. درواقع سرکوب ویروسی پس از دریافت داروها اتفاق میفته و دیگه ویروس منتقل نمی شه. رسیدن به این سه ۹۰ هست که در سازمان ملل به اون تاکید می کنیم.

نماینده هماهنگ کننده سازمان ملل در ایران این سه هدف ۹۰ درصد رو اینطور گفت:۹۰ درصد افراد گرفتار به ویروس باید وضعیت خودشون رو بدونن، ۹۰ درصد از ۹۰ درصد آدمایی که باید داروهای ضد ویروسی رو دریافت کنن، ۹۰ درصد از ۹۰ درصد از ۹۰ درصد از آدمایی که روی درمان زمان بندی شده ضد رتروویروسی هستن.

لوییس در ادامه و در توضیح این اهداف گفت: ۹۰ درصد ۹۰ درصد ۹۰ درصد می شه ۷۲ درصد آدمایی که در روی زمین گرفتار به HIV هستن. درواقع اگه ۷۲ درصد رو کنترل کنیم، می تونیم به روزی برسیم که دیگه انتقال مریضی رو نداشته باشین.

اون گفت: شاید درباره آرمانای پیشرفت پایدار که سپتامبر ۲۰۱۵ به تصویب رساندیم شنیده باشین؛ ۱۷ آرزو هستن که تموم نیاز پیشرفت ای بشر رو توضیح میدن. یکی از اونا به سلامت می پردازه. در دل اون هدف، یکی از بندها به این می پردازه که جهانیان چه کنن تا به ایدز پایان بدن. درواقع بند ۳.۳ به این نکته اشاره میکنه که می خوایم تا سال ۲۰۳۰ همه گیری ایدز رو پایان بدیم. با این حال، دلمون نمی خواد صبر کنیم تا ۱۵ سال آینده اتفاقاتی خود به خود بیفته پس یه سری اهداف رو برنامه ریزی کردیم؛ سه ۹۰. این روشیه که ایدز رو در نسل خودمون پایان می دیم. این رو می تونین درمان به جای پیگیری بذارین. درواقع این وضعیتیه که در سطح جهانی تصویب شده.

اون گفت: بسیار خوشبین هستم به آینده که می تونیم همه گیری HIV و مریضی رو از بین ببریم، گفت: دوستائی داشتیم که به دلیل این مریضی فوت کردن. اما امروز داروها و دیدگاهی واسه نابود کردن این مریضی داریم. الان در سطح دنیا، سوئد در جایی قرار داره که ادعا می کنه به ۹۰ ۹۰ ۹۰ رسیده و تونسته انتقال ویروس رو متوقف کنه. اگه این اتفاق افتاده باشه، به هدف تو یه کشور رسیدیم.

وضعیت بیماران گرفتار به ایدز در ایران

گری لوییس هم اینکه با توضیح دادن این موضوع که یو ان ایدز، سازمان بهداشت جهانی و دفتر پیشرفت سازمان ملل از راه صندوق پیشرفت جهانی، درباره وضعیت پیشگیری و درمان ایدز در ایران مشارکت دارن، گفت: صندوق جهانی بخش بزرگی از فعالیتای سازمان ملل متحد واسه رسیدگی به آدمایی که به ایدز گرفتار هستن رو ‍تامین می کنه طوری که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ واسه ایران ۵۴ میلیون در این مورد هزینه شده و این بودجه سالیانه در اختیار مقامای دولتی واسه کاهش آسیب قرار گرفته.

اون در توضیح تخصیص این بودجه واسه کاهش آسیب گفت: این به اون معنیه که این بودجه می تونه زندگی روزانه افراد آسیب دیده رو تحت تاثیر بذاره. الان افراد زیر درمان ۸۴۰۰ نفر هستن در حالی که سال گذشته در همین روز این تعداد ۶۰۰۰ نفر بود. این اتفاق از راه مراکز گذری، مراکز مشاوره و مراکز درمان با متادون از راه مراکز کاهش آسیب اجرا می شه. تعداد این مراکز تا سال گذشته ۱۵۰ مرکز بود که به وسیله سازمان ملل هدایت می شد و الان به ۲۲۰ مرکز رسیده. مراکز مشاوره در زندانا هم از ۴۶ عدد در سال کذشته به ۱۲۶ در امسال زیاد شد. تعداد تستای سریع تشخیص ایدز هم ۹۰۰ هزار بوده که از راه سازمان ملل هدایت شده.

نماینده ساکن سازمان ملل در ایران هم اینکه ادامه داد: در ادامه این رو هم می خوام بگم که مبتلایان به این مریضی، علاوه بر درد مریضی، رنج دیگری رو هم تحمل می کنن و اون شامل رفتار آدمایی می شه که در جامعه نگاه بی عدالتی آمیزی به اونا دارن، به اونا کار نمی دن، با اونا رفتار مناسبی ندارن و باعث می شن این رفتار با سختی بیشتری زندگی کنن. ما در این مورد هم کارایی انجام دادیم که این افراد بتونن زندگی شرافتمندانه ای داشته باشن. واسه این که این افراد بتونن با بقیه مردم تعامل داشته باشن باشگاه مثبت رو راه اندازی کردیم که سال گذشته ۱۹ باشگاه داشتیم اما امسال ۲۵ باشگاه مثبت داریم. تموم اینا در حالیه که نیاز داریم فعالیتای اجرایی رو گسترده تر کنیم، هماهنگ تر از گذشته فعالیت کنیم و مخصوصا در مورد انتقال ایدز از راه مادر به کودک و مصرف تزریقی مواد مخدر، فعالیت و تمرکز بیشتری داشته باشیم.

اون در ادامه از کارمندان بخش سلامت و ان جی اوهایی که در این مورد فعالیت میکنن تشکر کرد و ادامه داد: گروه دیگری که لازمه از اونا تشکر کنم، آدمایی هستن که از وقتی که ویروس HIV در جهان شروع به ‍پخش شدن کرد، اطلاع رسانی رو انجام میدن. این آدما که شامل فعالان رسانه ها هم می شن همیشه اعلام کردن که ناامید نمی شن و به دنبال راه های درمان هستن و واسه همینه که میتونیم بگیم میخوایم به این روند ‍پایان بدیم.

گری لوییس و فرداد درودی در ادامه به سوالات خبرنگاران درباره وضعیت ایدز در ایران جواب دادن که در ادامه می خونین:

برنامه ۹۰-۹۰-۹۰ در وزارت بهداشت در چه مرحله ایه و موفقیت آمیز بوده یا نه؟

لوییس: این برنامه در حال اجراست اما به اون معنیه که به ۹۰-۹۰-۹۰ رسیدیم؟ خیر بلکه این موضوع نیازمند راه و تلاش بیشتریه. مانند آرمانهای پیشرفت پایدار که یه سری هدف لازم داریم به اونا برسیم رسیدن به این هدفها نیازمند اینه که اول اونا رو شناسایی کرده و بعد واسه رسیدن به اونا تلاش کنیم. نیاز داریم درمان رو گسترده تر کنیم و روی معتادان تزریقی و چگونگی انتقال از مادر به بچه تلاش کنیم که همه اینا همه نیازمند تلاش و زمان بیشتریه.

درودی: ایران به دلیل شبکه بهداشتی خوبی که داره می تونه مدعی رسیدن به این اهداف در راه تعیین شده بشه. واسه رسیدن به این هدف، چیزی که به اون نیاز داریم هماهنگی بیشتر، تمرکز، بودجه و کار بیشتره.

با در نظر گرفتن هشدارها مبنی بر گسترش موج سوم ایدز، برنامه ای واسه زنان کارگر جنسی در مورد کاهش دچار شدن به ایدز هست؟

لوییس: برنامه ای که دولت ایران واسه درمان بیماران گرفتار به ایدز داره از راه سازمان ملل متحد پشتیبانی می شه. در این برنامه، زنان ضعیف هم شامل پشتیبانی می شن و خوشحالیم که می تونیم این درمان رو در اختیار اونا هم بذاریم. اما باید این رو هم مورد توجه داشته باشیم که به همون دلیل بی عدالتی و انگ که به اون اشاره کردم خیلی از آدمایی که در گروه های ضعیف هستن به صورت داوطلبانه خودشون رو معرفی نکرده و از این خدمات استفاده نمی کنن. پس تلاش ما اینه که بتونیم این افراد رو شناسایی کرده و خدمات حمایتی بهداشتی رو به اونا ارائه کنیم.

درودی: باید به این اشاره کنم که در اپیدمیولوژی چیزی به نام موج یه، دو و سه انتقال مریضی نداریم بلکه این اصطلاحی ژورنالیستی واسه پرداختن به این موضوع س. با این حال با همین اصطلاحات، باید بگیم موج دوم یعنی اعتیاد تزریقی تموم نشده ولی دچار شدن به ایدز از راه روابط جنسی در حال گسترشه. نباید دچار این توهم شیم که موج دوم از بین رفته و فعالیتمون رو در اون زمینه متوقف کنیم. الان نزدیک هشت هزار دکتر دکتر اعتیاد در کشورمون داریم که مرکز دارن و در حال فعالیت هستن و این به جز افرادیه که در مراکزی مانند زندانا فعالیت می کنن. این حرکت باعث شده بتونیم رشد سریع HIV رو در میان معتادان تزریقی کاهش بدیم، با این حال این رشد متوقف نشده بلکه تا حدودی کنترل شده. در عین حال باید اشاره کنم در طول ۱۵ – ۱۰ سال گذشته ۶۸ درصد دچار شدن از راه تزریقی بوده ولی در طول سالهای گذشته دچار شدن از راه روابط جنسی زیاد شده. آخرین آمار وزارت بهداشت که آخر تابستون بوده شامل این آماره که ۶۶ درصد مبتلایان رو مرد و ۳۴ درصد رو زنان تشکیل دادن که از این تعداد ۴۲ درصد از راه انتقال جنسی، سه درصد مادر به کودک و ۲۱ درصد نامعلوم بوده و انتقال تزریقی شامل ۳۴ درصد بوده پس راه انتقال جنسی پیشی گرفته.

با این وضعیت، دادن کارت سلامت به کارگران جنسی نمی تونه از اندازه دچار شدن به ایدز از راه روابط جنسی کم کنه؟

درودی: ببینین، زنان ضعیف که واسه اونا خدمات حمایتی در نظر گرفته شده شامل چهار گروه هستن؛ کارگران جنسی، همسران زندانیان، زنان معتاد تزریقی و زنان زندانی. بیشتر از ۳۰ مرکز در کشور واسه اونا هست که کافی نیس و باید بیشتر شه تا این چهار گروه بتونن خدمات لازم رو دریافت کنن. در مورد کارت سلامت باید بگم بیماریهای مقاربتی که ایدز از جمله اوناس، این کار چند سال پیش و قبل از این که ایدز بیاد انجام می شد که نشون بده این افراد سوزاک و سفلیس ندارن؛ اما الان دامنه بیماریهای مقاربتی به اندازه ای زیاده که نیازمند یه اقدام همه جانبه در این رابطه هستیم و فقط ایدز نیس که نیاز به پشتیبانی و اعلام اخطار واسه مراقبت داره. ضمن این که باید به ابعاد اجتماعی موضوع هم واقف بود و نمیشه بدون اقدامات کارشناسی و بدون در نظر گرفتن آسیبای هر موضوع، در اون زمینه دست به کار شد.

در کشورهایی که کارگران جنسی به رسمیت شناخته شدن، اندازه گسترش ایدز کاهش داشته؟

درودی: بعضیا می گن اگه کارگران جنسی رو قانونی کنیم مشکل حل می شه اما در خیلی از کشورها اینطور نیس. نباید تصور کنیم که اگه این موضوع قانونی شه HIV تموم می شه. در این مورد اختلاف نظر هست؛ بعضیا دلایلی میارن از جوامعی که این موارد رو قانونی کردن اما بازم ایدز در اون کشورها گسترش زیادی داره. بحث قانونی کردن کارگران جنسی بیشتر یه بحث حقوق بشری و حقوق انسانیه و اگه فقط بحث کنترل HIV باشه باید ۸۰ – درصد کار رو در بهداشت عمومی انجام داده باشیم و بعد به این مسائل بپردازیم. در عین حال باید بگم با این که اعتیاد تزریقی و رابطه جنسی خارج از چارچوب خونواده در کشور قانونی نیس، تا حدودی تونستیم این موارد رو کنترل کنیم چون معتقدیم قضیه رو باید در بسترهای جور واجور دید و نباید بگیم تا این موارد قانونی نشده ما نباید کاری کنیم بلکه باید در همین شرایط هم راه حل پیدا کرد. در طول این چند سال هم حتی یه بار از طرف مسولان به من نگفته ان که به چه دلیل این کار رو انجام میدی بلکه به من گفتن به چه دلیل اینقدر دیر اقدام شده؟ پس فکر می کنم بیشترین چیزی که مانع رسیدن ما به ۹۰۹۰۹۰ در ایران میشه کارائیه که باید در بخش بهداشت انجام بدیم.

درباره ابتلای ایدز از راه همجنس گرایی و رابطه مردان با همدیگه در ایران خبرهایی شنیده می شه. این اخبار درسته؟

درودی: همجنس گرایی با رابطه مردان با همدیگه فرق داره. افراد ممکنه در شرایط جور واجور دست به کارایی بزنن که در شرایط دیگه این کار رو نمی کنن. همجنسگرایی یعنی فرد هویت خودشو قبول داره ولی احساس تمایل جنسی رو نسبت به جنس موافق خودش داره. آدمایی هم هستن که نسبت به هر دو جنس تمایل دارن. اینا با انحرافات جنسی فرق داره مثلا کسی تمایل جنسی به مرده یا حیوان داشته باشه و در عین حال تموم اینا با تراجنسیا فرق دارن. نباید اینا رو با همدیگه اشتباه گرفت و بعد آماری نشون داد. چیزی که بیشتر در ایران با عنوان همجنس گرایی شناخته می شه، ترکیبی از تموم این موارده در حالی که باید اونا رو تفکیک کرد و واسه هر کدوم روش درمانی و پیشگیرانه خاصی داشت. نکته ای که مهمه اینه که فردی که اعتیاد تزریقی داره ۲۴ برابر بیشتر از جمعیت عمومی در برابر دچار شدن به HIVه، مردی که با مرد دیگه رابطه داره ۲۴ برابر، کارگر جنسی زن ۱۰ برابر، زندانی ۵ برابر و تراجنسیا ۴۹ برابر بیشتر احتمال داره که به ویروس HIV گرفتار شن. تراجنسیا جزو گروه هایی هستن که در ایران از چند سال پیش بسته خدماتی براشون بوده؛ اما از اونجا که جامعه می خواد تلکیف اونا رو بدونه، بیشتر اونا تن به جراحی میدن و جراحی عوارضی داره از جمله این که اندامهای جنسی این افراد معمولا موقع رابطه جنسی در برابر آسیب قرار میگیره و بیشتر در برابر ویروس هستن. پس از اولویتامون باید این باشه که به تراجنسیا رسیدگی کنیم.

درباره ابتلای کودکان کار به ایدز آماری دارین؟

درودی: سال گذشته مطالعه ای مرکز تحقیقات ایدز انجام داده که امسال پیشرفت پیدا کرده، این مطالعه با پشتیبانی وزارت بهداشت انجام گرفته که یافته های پایانی اون هنوز اعلام نشده. اما اگه بخوایم به صورت تخمینی حرف بزنیم که می گن ۷۵ هزار نفر به HIV گرفتار هستن. این براساس یه مدل آماریه که دقت و صحت خروجی این وابسته به ورودی هاست و ما ورودی مناسبی در مورد کودکان کار گرفتار به HIV نداریم. درباره زنان کارگر جنسی و مردانی که با همدیگه رابطه دارن هم ورودی مناسبی از دید آماری نداریم و تنها درباره معتادان تزریقی و زندانیا آمار بهتره.

چندسالی می شه راه های پیشگیری از بارداری با کاندوم در ایران کمرنگ شده. کاهش عرضه کاندوم چقدر بر گسترش جنسی ایدز تاثیر داشته؟ خصوصا در روستاها و شهرهای کوچیک.

درودی: کاندوم تنها وسیله پیشگیری از بارداریه که از انتقال ایدز هم جلوگیری می کنه. برنامه کاندوم پیشگیری از ایدز نه فقط متوقف نشد، بلکه گسترش هم پیدا کرده. اوایل امسال برنامه چهارم پیشگیری از ایدز به تصویب شورای عالی سلامت و امنیت غذایی رسید و تاکید شد کاندوم واسه پیشگیری از ایدز و بیماریای مقاربتی، به هرمیزانی که لازمه، استفاده شه. در مورد پخش کاندوم در مناطق دهاتی نظرتون رو به دو نکته جلب می کنم؛ اول اینکه بیشتر جمعیت ایران، شهرنشینه. دوم؛ ایدز بیشتر مریضی حاشیه شهرهاست تا داهات. تمرکز ما در مقابله با ایدز روی حاشیه شهرهای بزرگه و برنامه ایدز درحال ترکیب با برنامه بهداشت عمومیه و در این مراکز کاندوم پخش می شه و هیچ وقت قطع نشده. ضمن اینکه تحقیقی انجام دادیم فهمیدیم ۷۴ نوع کاندوم با برنده های جور واجور در بازار ایران هست. بخش خصوصی وارد می کنه و این نشون میده مشتری داره و در داروخانه ها و سوپرمارکتا پخش می شه. کاندوم یه وسیله بهداشتیه و باید خیلی راحت دیده شه و به فروش برسه و در دسترس باشه.

منبع :

Author: ماه نشان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *